No i tak dotarliśmy na Tame Impalę dopiero na 20, chłopaki na początku nudzili, ale potem było super [there's a party in my head and no one is invited!!!]ale i tak wydarzeniem wieczoru miało być...
-omijając Junip- stańmytu, chodźmypopiwo, chodźmydotoia, stańmytu, chodźmypofajki, jakistres, dajfajkę, dajfajkę, stańmytu dajfajkę, niechonijużwyjdą, gdziechłopaki, i tak dalej, żeby w rezultacie stanąć W TAK CHUJOWYM MIEJSCU, że chciało mi się płakać.
wepchnęłam się strasznie, ale krzyczałam, płakałam, byłam w pogo i na fali, mój chłopak się spisał fajną setlistą i w ogóle byciem pięknym i wspaniałym, mimo że się pomylił w swojej najpopularniejszej piosence :D [ it's the proof that love is not only blind but deaf, do me a favour and stop asking questions; I want to sleep in the city that never wakes up and revel in nostalgia; but I crumble completely when you cry - OMG]
Jednak to ne Małpy, przez których koncert mogłam skończyć mentalne gimnazjum okazały się być wydarzeniem wieczoru. Nick Cave o północy zniszczył system, ale o takich rzeczach sie ne mówi, jak się ne umie - ktokolwiek umie?
piękny dzień.
(głupi song challenge, więc sobie daruję)
#alexturnerismyboyfriend #spełniłam marzenie #idealnie, idealnie #co z tego, że tylko 3 koncerty #jak ja kocham openera
