Mniej więcej rok temu siedziałam z Darią w spalonych i wymyślałyśmy nazwy dla portalu.
Czuję się jak na zakończeniu liceum, kiedy strasznie cieszyły mnie nadchodzące wakacje przy jednoczesnym okropnym ścisku w żołądku z poczuciem nieodwracalnego (przeginam). Przez 365 dni pokazałam 725 zdjęć, byłam jakieś 50 razy smutna, z 70 razy w owocach, z 80 razy pijana, mniejwięcej co drugi dzień wkurwiona na ten projekt. Odwiedziłam dwa festiwale muzyczne i trzy inne, czułam, że linkując piosenki kształtuję gusta muzyczne Polaków, bo celem mojego pokolenia jest zdobywanie akredytacji (:d). Dzięki temu blogowi nauczyłam się targać aparat ze sobą WSZĘDZIE i uznać, że odpowiedź "bo mam bloga" na pytanie "po co robisz zdjęcia kawie"jest absolutnie wystarczająca (no i poznałam wpływowego blogera :3) Z kocim uśmiechem i machaniem grzywką dziękuję tym wszystkim, co czytali i czasem komentowali, bardzobardzo dziękuję Anuli, Darii, Julce, Helenie, Mikołajowi i Tomaszowi za te wszystkie wstaw kurwa notki, Mikołajowi szczególnie, bo wierzy, że kiedyś odniosę sukces i pożycza mi książkę Kominka. Dziękuję też Neli, że zawsze była taka ładna, więc jak ne wiedziałam, co zrobić, to robiłam jej zdjęcie.
Także ten.
#wręczenie oskarów #dziękuję moim rodzicom, że mnie karmili jak byłam mała, więc teraz mogę mieć bloga #hasztagihasztagihasztagi #jutro dzień przerwy, odezwę się w czwarteczek. :3
