73/365

poranek dnia drugiego. Musisz wyjść wcześnie? Rób sobie zdjęcia w lustrze.

 

Na typowo angielskie śniadanie mamy bagietki z żółtym hochlandem gouda, hochlandem topionym ziołowym i keczupem pudliszki.

 Wiem, że ne mam nosa. Pociąg jest najlepszym środkiem komunikacji ever, można by ne wysiadać.

 Londyńskie metro zaprasza na pogrzeb.

 Otwarte na artykule o wściekłym indyku, który atakował właścicielkę ogródka. Broniła się ona przed nim wychodząc wszędzie z rakietą do badmintona, którego indyk się bał.

 /mam coś ne tak z obiektywem/

 Jak się później okazało - podejrzana ośka z dziwnym metrem.

Trafiłyśmy na to targowisko zupełnie przypadkiem -  było wspaniale. Ekologiczna żywność, wszystkiego można spróbować, wszystko jest świeże, pięknie pachnie i wygląda.

 modeleczki.

kolejnym miejscem, do którego trafiłyśmy przypadkiem było globe - teatr Szekspira. Ne zwiedzałyśmy, bo ne ogarnęłyśmy i śpieszyło nam się do tate, jednakże ne mogłyśmy sobie darować sklepu z pamiątkami - genialnego i mimo że fchuj drogiego to przy kolejnej wizycie makbetowa koszulka jest priorytetem.

 TATE!

 ulubiony most Darii z alternatywnym wejściem.

 Max Ernst - Słoń Celebes i włosy Darii.

 Karen Appeal - Hip Hip Hurray, podbiło mi serce.

 Ibrahim el-Salahi - Reborn Sounds of Childhood's Dreams

 Z podanych w kilku rzędach słów miałyśmy ułożyć wiersz, Jestem z nas dumna, Dali też by był.

  Barkley Hendricks- NNN. No Naked Niggahs.

 Philip Guston - Head I /Michał, podoba Ci się, ne?/

 trochę fluxus.

 niebieskie ombre, sama miłość.

 cthulhu! /ne pamiętam, jak się to nazywało/

 Robiłyśmy ładne miny przez 5 minut, żeby skończyć z czymś takim.

Bruce Nauman  - Violins Violence Silence

 William Turner, Marcelina, speszyl for ju.

 Mondrianowa szkoła malowania prostokątów, pragnę takiej koszulki.

 moje życie polega na siedzeniu na ziemi i jedzeniu - padało i ne miałyśmy gdzie wyjść.

 St. Paul, tak, tam grzebali Margaret.

 Widokówka.

 Przechodzenie przez jezdnię to był hardkor - możesz przejść, kiedy masz zielone, ale wtedy może cię przejechać zapierdalająca taksówka, możesz też przejść na czerwonym i wpaść pod autobus - ale najlepiej po prostu wejść. If a double-decker bus crushed into us... ;d

 Karuzela i zegar.

 Pan z iphonem poprosił mnie, żebym zrobiła mu zdjęcie, więc w niespodziewanym przypływie odwagi poprosiłam go w zamian, żeby nam machnął foteczkę.

 Karuzela jest bardzo fotogeniczna.

Ale zegar nawet też.

 ostatnie zdjęcie czerwonego autobusu.

 Picadilly - ne rozumiem fenomenu, ale fajnie, bo ciągle w filmach jest.

 Królowa :3

Łaziłyśmy po okolicach picadilly [ jak się później okazało, to się nazywa s o h o ] w poszukiwaniu ryby z frytkami przez 3h. Albo ne było miejsca i ludzie stali z piwem przed barem albo nam coś ne pasowało - ne wiedziałyśmy, że w restauracjach to normalne, że leci głośna muzyka klubowa. Co ważne - kiedy znajdziesz przyjemnie wyglądający lokal w bramie, w ładnym podwórku, z miłą muzyką, w którym widzisz wolne stoliki, a obczajone menu ne zabija cenami, a wręcz przeciwnie to na wejściu zatrzyma Cię murzyn w garniturze, aby oznajmić, że to klub dla gejów.

Zrezygnowane, głodne, wkurwione i zmęczone wróciłyśmy pod London Eye, żeby po kilku następnych nieudanych próbach zjedzenia klasycznego angielskiego obiadu w końcu znaleźć stolik, zamówić rybę, frytki, zielony groszek i REKORDELIGA, ojezu.
Kelnerka - Something to drink?
Daria - Yes, we want this one.
Kelnerka - That's kinda alcohol drink, may I see your id card?
<podaję>
Kelnerka - O, okej, możemy mówić po polsku.

 Po co robić ostre zdjęcie, jak można nieostre.

Odzywki na temat zielonych włosów Darii:
1. Chłopiec w tate - Do you know your hair turned into green?
2. Starsza pani w metrze - Excuse me girl, but I really like your hair.
3. Murzynka od obsługi bramek - Yo girl, you look like Katy Perry!

#dzień drugi #trwa jakieś 3 doby #wiało, padało, ale głównie wiało #dzień dobrych niespodzianek