/3/

Nazwę to przeglądem tygodnia.

 

Od półtora roku ne miałam tak, że sobota jest pierwszym dniem w tygodniu, kiedy mogłabym się wyspać; myślę, że wystarczająco bardzo boję się dorosłości i samodzielnego, odpowiedzialnego życia, żeby jeszcze dokładać do tego ciągłe zmęczenie. (bo teraz ne wolno mi być zmęczoną, co najwyżej wywołuje to śmiech).

Ale w sobotę świeci ostre słońce i chcę jechać do Łagiewnik szukać zawilców i sasanek, taki odpowiednik jesiennego szurania za kasztanami w bezdomnych swetrach i po godzinie znajdowanie dwóch, wybite z głowy szybko, boli cię-mnie gardło, lepiej zostań, zostaję. Kot grzeje.

Jedyne kwiaty w domu w piątek przyniosłam sama, bo przez większość czasu jednak jestem niedobra i zjadam wszystkie zmutowane truskawki; kwiaciarnie mam 4 pod domem, do truskawek trochę dalej.

I w niedzielę, jak już jest mi słabo na myśl, co będę musiała robić jutro (więc aż poszłam po bułki, jako spacer z małym celem - coś mi się udało w tym tygodniu) ogarniasz TO i jest już super.
I nadal będę zbierała zwierzątka z Ikei, chociaż, zgubiłam węża.

#jak piszę tyle rzeczy, to już ne wiem, o czym hasztagi #a, można sobie poczytać seen live, jest w stronach na górze #bo spędziłam nad tym dużo czasu #i chyba ne znam alfabetu #ne chcę jutra bardzo #Nela, Nelusia, c'ne