/6/

This is not what you wanted, próbuję podśpiewywać leżąc czwarty dzień w łóżku z zapaleniem zatok. Mimo usilnego myślenia ne udało mi się stworzyć listy porad pt. jak ciekawie spędzać czas podczas choroby, bo ne da się bardziej niż oglądać seriale (obejrzałam dwa), oglądać filmy (również dwa), czytać książki (pół, a dostałam dwie następne)

Ale w zasadzie ne o to mi chodzi - chciałam nadrobić wszystkie muzyczne zaległości, o których myślałam, że mam ich strasznie dużo, po czym okazało się, że wcale ne, co więcej prawie nic mnie ne interesuje. To przykre, bo mamy marzec, rok temu o tej porze już pewnie ze 3 razy zdążyłam powiedzieć, że mam płytę roku, także jebać 2014 w muzyce, bring us back 2013 - lista płyt, na które ne zwróciłam uwagi, a są super.

Majical Cloudz - Impresonator. Wiadomo, że płyta jednego utworu, ale Childhood's End, chociaż najbardziej zapamiętywalne, ne robi tej płyty. Ta płyta to przede wszystkim ten odległy wokal, tworzący wokół słuchacza mgłę - chmurę właśnie.

Moderat - II. Ok, na świecie jest jeden zespół o którym Thom Yorke mówi, że jest najlepszy na świecie, jest jeden zespół, który supportował Radiohead po jednej wydanej płycie, jest jeden zespół, który może grać w Polsce 3 koncerty na przestrzeni dwóch miesięcy, a bilety na wszystkie wyprzedają się na pniu. (oczekuję w tym momencie jakiegoś komentarza typu "dobre ogarnięcie")

The World Is a Beautiful Place & I Am No Longer Afraid To Die - Whenever, if ever - Zespół jest tak emo jak nazwa wskazuje, jest głośny i hałaśliwy i emocjonalny w bardzo prosty, jak dosadny sposób. Chcę na Offa, jako Cloud Nothings tej edycji.

Blood Orange - Cupid Deluxe. Nee, matko, jaka głupia okładka, a tytuł płyty jeszcze gorszy, o nee, jakiś hajp piczforkowy, oboże, jeszcze wszyscy tego słuchają. Byłam bardzo głupia - w tej płycie jest miks wszystkiego dobrego, co było popularne i mnogo produkowane w 2013. 

Son Lux - Laterns. O ile z istnienia wszystkich wcześniejszych płyt zdawałam sobie sprawę, tak o zespole Son Lux dowiedziałam się z rocznego podsumowania w żaku. (Lost It To Trying - drugie miejsce). To ne jest płyta, którą można sobie puścić i ona będzie leciała w tle, ne ma szans, żeby się przy niej uczyć albo czytać - niesamowicie dużo się dzieje, a sam album jest bardzo zróżnicowany (tu Easy do porównania). Że jednak piszę głównie o emocjach - bardzo podobnie czułam się podczas poznawania Anxiety Autre Ne Veut, chociaż to inne dźwięki.

Cloud Boat - Book of Hours. - Bardzo dziwny ciąg przyczynowo-skutkowy doprowadził mnie do poznania tego album (w tym posłuchanie Spotify'owego polecacza) i to jest zdecydowanie jeden z moich faworytów 2013roku, gdybym robiła podsumowanie jeszcze raz, znalazł by się gdzieś w okolicach 4 miejsca. Lions on The Beach, kiedy myślę, że to side-projekt Bonobo, Youthern, kiedy nagle słyszę ulubionego australijskiego drwala śpiewającego o tym, że nigdy ne zaznał miłości, Drean niczym piosenka Hegarty'ego z gitarą o nadchodzącej śmierci i Wanderlust, zagubiona podróż. Najpiękniej smutna zima w moim życiu.

Miałam coś napisać o Jaarze, ale było mocno nijako z kilkoma ciekawszymi momentami (bis po raz kolejny ratuje występ), chociaż jebać ludzkość i gadanie na koncertach jest najlepszą recenzją.

#a zdjęcia stare o boże #wrzesień i styczeń #skończył się projekt, ne ruszam aparatu #ale się zmotywuję, jak wyzdrowieję #przynajmniej ne kot